0408
**** ما آزموده ایم در این شهر بخت خویش بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش**** امسال یه پاییز سرد و خشک و ترسناک و بی رحمی بود ...تنها فصلی بود که دوسش داشتم....این روزا پر از وحشتم...قلم خشکیده، زبون بند اومده ، دست میلرزهقدرتی نیست نایی نیست برای فریاد زدناین خشم عقده شده برای خیلی از ماها که به اجبار داریم خفه میشیم از این سکوت تحمیلی....آخ از این سکوت به اجبار......این روزا شبیه روزاییه که عباس آقا معروفی برامون تو نوشته هاش وصف میکرد...**** کارهای شرکت انجام شد و شراکت ما شروع شده...فکر میکردم شرکتو بزنیم خیلی خوشحال میشم ولی حتی یادم نمیاد چند وقته ثبت شده چند وقته پروانه رو گرفتیم...**** دلم غم داره به اندازه بزرگی کردستان، ای کاش میتونستم کردستانمو توی بغلم قایمش کنم از این همه گزند و جفایی که در حقش میشه...
برچسب:
نویسنده: پارسا نیک‌فر